Σύνοψη
- Η χρήση πολυφασματικής απεικόνισης αποκάλυψε τον αρχαιότερο γνωστό χάρτη του νυχτερινού ουρανού, ο οποίος συντάχθηκε από τον Έλληνα αστρονόμο Ίππαρχο τον 2ο αιώνα π.Χ.
- Το αρχαίο κείμενο εντοπίστηκε σε ένα παλίμψηστο, τον κώδικα Codex Climaci Rescriptus, προερχόμενο από τη Μονή της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά.
- Οι συντεταγμένες του Ιππάρχου καταγράφονται με εντυπωσιακή ακρίβεια, παρουσιάζοντας απόκλιση μικρότερη της μίας μοίρας, ξεπερνώντας συχνά τις μεταγενέστερες μετρήσεις του Πτολεμαίου.
- Η ανακάλυψη αλλάζει τα δεδομένα για την ιστορία της αστρονομίας, επιβεβαιώνοντας ότι ο Ίππαρχος βασίστηκε σε δικές του, ανεξάρτητες και ακριβείς παρατηρήσεις του ουρανού.
Η διασταύρωση της σύγχρονης τεχνολογίας απεικόνισης με την αρχαιολογία συνεχίζει να αποδίδει καρπούς, φέρνοντας στο φως δεδομένα που θεωρούνταν οριστικά χαμένα. Ερευνητές αξιοποίησαν προηγμένες τεχνικές πολυφασματικής απεικόνισης για να ανακτήσουν τον μακροχρόνια χαμένο αστρικό κατάλογο του Έλληνα αστρονόμου Ιππάρχου.
Το εύρημα εντοπίστηκε κρυμμένο μέσα στις σελίδες του Codex Climaci Rescriptus, ενός παλίμψηστου εγγράφου, αποδεικνύοντας έμπρακτα πώς η επιστήμη των υπολογιστών και η οπτική ανάλυση επαναπροσδιορίζουν την ιστορική έρευνα.
Τι είναι ο Αστρικός Κατάλογος του Ιππάρχου;
Ο αστρικός κατάλογος του Ιππάρχου, που συντάχθηκε τον 2ο αιώνα π.Χ. στο νησί της Ρόδου, αποτελεί την αρχαιότερη γνωστή ολοκληρωμένη χαρτογράφηση του νυχτερινού ουρανού. Ανακαλύφθηκε πρόσφατα κρυμμένος κάτω από μεταγενέστερα χριστιανικά κείμενα στον κώδικα Codex Climaci Rescriptus με τη χρήση τεχνικών πολυφασματικής απεικόνισης, προσφέροντας εξαιρετικά ακριβείς ισημερινές συντεταγμένες αστέρων με απόκλιση μικρότερη της μίας μοίρας.
Η τεχνολογία πίσω από την ανακάλυψη: Πολυφασματική απεικόνιση
Το έγγραφο που περιείχε τον θησαυρό είναι ένα παλίμψηστο. Πρόκειται για περγαμηνές από τις οποίες το αρχικό κείμενο ξύστηκε και πλύθηκε προκειμένου το υλικό να επαναχρησιμοποιηθεί, μια κοινή πρακτική λόγω του υψηλού κόστους της περγαμηνής. Το αρχικό κείμενο, ωστόσο, συχνά αφήνει ανεπαίσθητα ίχνη, τα οποία το ανθρώπινο μάτι αδυνατεί να διακρίνει υπό κανονικό φωτισμό.
Εδώ εισέρχεται η τεχνολογία της πολυφασματικής απεικόνισης. Οι ερευνητές, μεταξύ των οποίων ομάδες από το Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, το CNRS (Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας) και το Tyndale House στο Cambridge, φωτογράφισαν τις σελίδες του Codex Climaci Rescriptus χρησιμοποιώντας 42 διαφορετικές συχνότητες φωτός. Το φάσμα εκτεινόταν από την υπεριώδη έως την υπέρυθρη ακτινοβολία.
Μέσω αλγορίθμων ψηφιακής επεξεργασίας εικόνας, κατόρθωσαν να ενισχύσουν την αντίθεση μεταξύ του μεταγενέστερου κειμένου (ενός συριακού χριστιανικού έργου του 10ου ή 11ου αιώνα) και των αμυδρών υπολειμμάτων μελανιού του 5ου ή 6ου αιώνα που κρύβονταν από κάτω. Τα υπολείμματα αυτά αποδείχτηκε ότι ήταν αντίγραφα του αυθεντικού καταλόγου του Ιππάρχου. Η διαδικασία αυτή δεν απαιτεί φυσική παρέμβαση στο εύθραυστο έγγραφο, καθιστώντας την την ιδανική, μη καταστροφική μέθοδο ανάκτησης δεδομένων για την αρχαιολογική κοινότητα.
Η σημασία των δεδομένων του Έλληνα αστρονόμου
Ο Ίππαρχος θεωρείται ο θεμελιωτής της τριγωνομετρίας και ένας από τους σημαντικότερους αστρονόμους της αρχαιότητας. Για αιώνες, οι μελετητές διέθεταν μόνο έμμεσες αναφορές στον αστρικό του κατάλογο, κυρίως μέσα από το έργο του Κλαύδιου Πτολεμαίου, ο οποίος έζησε περίπου 300 χρόνια αργότερα. Οι νέες μεταφράσεις από το παλίμψηστο αποκαλύπτουν συντεταγμένες για τον αστερισμό του Βόρειου Στεφάνου (Corona Borealis), με μετρήσεις για το μήκος και το πλάτος συγκεκριμένων άστρων.
Η μαθηματική ανάλυση των συντεταγμένων αυτών είναι αποκαλυπτική. Οι μετρήσεις του Ιππάρχου (περίπου το 129 π.Χ.) βασίζονται στο ισημερινό σύστημα συντεταγμένων και είναι πολύ πιο ακριβείς από τις μεταγενέστερες μετρήσεις του Πτολεμαίου, ο οποίος χρησιμοποιούσε το εκλειπτικό σύστημα. Το γεγονός αυτό λύνει ένα μακροχρόνιο επιστημονικό ερώτημα: ο Πτολεμαίος δεν αντέγραψε απλώς τα δεδομένα του Ιππάρχου, αλλά διεξήγαγε τις δικές του (ενδεχομένως λιγότερο ακριβείς) παρατηρήσεις. Οι συντεταγμένες του Ιππάρχου ευθυγραμμίζονται τέλεια με τις προβλέψεις της σύγχρονης αστρονομίας για το πού βρίσκονταν τα άστρα εκείνη την εποχή, υπολογίζοντας μάλιστα το φαινόμενο της μετάπτωσης των ισημεριών, το οποίο ο ίδιος ο Ίππαρχος είχε ανακαλύψει.
Με τη ματιά του Techgear
Από τεχνολογική και λειτουργική σκοπιά, η ανάκτηση του καταλόγου του Ιππάρχου αποτελεί μια απόδειξη της τεράστιας αξίας των ψηφιακών εργαλείων στη διατήρηση της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς. Για την Ελλάδα, το εύρημα αυτό φέρει ειδικό βάρος. Επαναβεβαιώνει την τεχνολογική και επιστημονική υπεροχή της αρχαιοελληνικής αστρονομίας, προσφέροντας χειροπιαστά, μετρήσιμα δεδομένα για μεθόδους παρατήρησης που παρέμεναν ασαφείς επί χιλιετίες.
Η ικανότητα των σύγχρονων αλγορίθμων απεικόνισης να ανακτούν «διαγραμμένα» δεδομένα αιώνων πριν, ανοίγει το δρόμο για παρόμοιες σαρώσεις στα χιλιάδες παλίμψηστα που παραμένουν αδιάβαστα σε βιβλιοθήκες σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Μονής του Σινά και του Αγίου Όρους. Το παρελθόν της επιστήμης διασώζεται αποκλειστικά μέσω της αιχμής της σύγχρονης τεχνολογίας.
