Εν μέσω του ανταρκτικού καλοκαιριού, όπου ο Ήλιος αρνείται να δύσει και οι θερμοκρασίες παγώνουν τα πάντα, η NASA έθεσε σε εφαρμογή μια από τις πιο φιλόδοξες επιστημονικές αποστολές της χρονιάς. Πάνω από την παγωμένη έκταση του Σταθμού McMurdo, ένα γιγαντιαίο αερόστατο, με μέγεθος αντίστοιχο ενός γηπέδου ποδοσφαίρου, ξεκίνησε το αργό αλλά σταθερό ταξίδι του προς τη στρατόσφαιρα. Το φορτίο του; Όχι απλώς επιστημονικά όργανα, αλλά η ελπίδα των φυσικών να ξεκλειδώσουν ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του Σύμπαντος: τη φύση της Σκοτεινής Ύλης.
Μια πτήση στην άκρη της ατμόσφαιρας
Η αποστολή, γνωστή ως GAPS (General Antiparticle Spectrometer), αποτελεί ένα τεχνολογικό επίτευγμα που ισορροπεί ανάμεσα στην αεροναυπηγική και την σωματιδιακή φυσική. Το αερόστατο μηδενικής πίεσης της NASA ανυψώθηκε στα 37 χιλιόμετρα (περίπου 120.000 πόδια), φτάνοντας σε υψόμετρο όπου η ατμόσφαιρα είναι τόσο αραιή που θυμίζει τις συνθήκες του Διαστήματος. Εκεί, μακριά από τις παρεμβολές της γήινης δραστηριότητας, το GAPS λειτουργεί ως ένα ιπτάμενο παρατηρητήριο.
Σε αντίθεση με τους επιταχυντές σωματιδίων που συγκρούουν ύλη για να δημιουργήσουν νέα σωματίδια, το GAPS υιοθετεί μια παθητική αλλά εξαιρετικά ευαίσθητη προσέγγιση. «Αφουγκράζεται» το Σύμπαν, περιμένοντας να συλλέξει σπάνιους αγγελιοφόρους από τα βάθη του γαλαξία: σωματίδια αντιύλης και συγκεκριμένα αντι-πρωτόνια, αντι-δευτέριο και αντι-ήλιο.
Γιατί η Ανταρκτική αποτελεί το ιδανικό εργαστήριο
Η επιλογή της Ανταρκτικής δεν είναι τυχαία. Η «Λευκή Ήπειρος» προσφέρει δύο μοναδικά πλεονεκτήματα για τέτοιου είδους πειράματα. Πρώτον, ο λεγόμενος «πολικός στρόβιλος», ένα ισχυρό ρεύμα αέρα που κινείται κυκλικά γύρω από τον πόλο κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, επιτρέπει στο αερόστατο να διαγράφει κύκλους πάνω από την ήπειρο για εβδομάδες, χωρίς να παρασύρεται προς τους ωκεανούς όπου η ανάκτηση του εξοπλισμού θα ήταν αδύνατη.
Δεύτερον, η 24ωρη ηλιοφάνεια παρέχει αδιάλειπτη ενέργεια στα ηλιακά πάνελ του οργάνου, εξασφαλίζοντας τη συνεχή λειτουργία των ευαίσθητων ανιχνευτών του. Επιπλέον, το γήινο μαγνητικό πεδίο στους πόλους επιτρέπει στα κοσμικά σωματίδια χαμηλής ενέργειας να εισέλθουν στην ατμόσφαιρα ευκολότερα απ’ ό,τι στον Ισημερινό, καθιστώντας την περιοχή «παράθυρο» προς το Διάστημα.
Το κυνήγι της Σκοτεινής Ύλης
Το επιστημονικό διακύβευμα είναι τεράστιο. Η σύγχρονη Κοσμολογία μας λέει ότι η ορατή ύλη –τα αστέρια, οι πλανήτες, εμείς– αποτελεί μειοψηφία στο Σύμπαν. Το μεγαλύτερο μέρος αποτελείται από Σκοτεινή Ύλη, μια μυστηριώδη ουσία που δεν εκπέμπει φως και γίνεται αντιληπτή μόνο μέσω της βαρύτητας.
Η θεωρία πίσω από το GAPS είναι ότι όταν τα σωματίδια της Σκοτεινής Ύλης συγκρούονται μεταξύ τους, αλληλοεξουδετερώνονται παράγοντας αντιύλη. Ενώ υπάρχουν φυσικές αστροφυσικές διαδικασίες που παράγουν αντι-πρωτόνια, η δημιουργία βαρύτερων αντι-πυρήνων, όπως το αντι-δευτέριο, είναι εξαιρετικά σπάνια με τους συμβατικούς μηχανισμούς. Αν το GAPS ανιχνεύσει έστω και ένα σωματίδιο αντι-δευτερίου χαμηλής ενέργειας, αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει τον «καπνό» που αποδεικνύει την ύπαρξη νέας φυσικής, πέρα από το Καθιερωμένο Πρότυπο.
Μια καινοτόμος μέθοδος ανίχνευσης
Αυτό που κάνει το GAPS να ξεχωρίζει από προηγούμενες αποστολές είναι η μέθοδος ανίχνευσης. Αντί να χρησιμοποιεί μαγνητικά πεδία για να καμπυλώσει την τροχιά των σωματιδίων, το GAPS παγιδεύει τα σωματίδια αντιύλης μέσα στο υλικό του ανιχνευτή, δημιουργώντας προσωρινά «εξωτικά άτομα». Καθώς αυτά τα άτομα διασπώνται, εκπέμπουν ακτίνες Χ με μια πολύ συγκεκριμένη υπογραφή, επιτρέποντας στους επιστήμονες να ταυτοποιήσουν το σωματίδιο με απόλυτη ακρίβεια. Αυτή η τεχνική μειώνει δραματικά την πιθανότητα λάθους, κάτι κρίσιμο όταν ψάχνεις για κάτι τόσο σπάνιο.
Το μέλλον της Αστροφυσικής
Η επιτυχής εκτόξευση από το McMurdo είναι μόνο η αρχή. Καθώς το αερόστατο πλέει στα όρια του Διαστήματος, οι επιστήμονες στο έδαφος παρακολουθούν με προσήλωση τη ροή των δεδομένων. Κάθε «χτύπημα» στους ανιχνευτές αναλύεται σχολαστικά. Η συνεργασία, που περιλαμβάνει πανεπιστήμια από τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία και την Ιταλία, ελπίζει ότι τα δεδομένα που θα συλλεχθούν θα φωτίσουν τις πιο σκοτεινές γωνιές της γνώσης μας για το Σύμπαν.
Ακόμη και αν δεν βρεθεί το πολυπόθητο σήμα της Σκοτεινής Ύλης, η αποστολή GAPS θα προσφέρει ανεκτίμητα δεδομένα για το πώς ταξιδεύουν οι κοσμικές ακτίνες στο γαλαξία μας.
