Στα βάθη της Ερυθράς Θάλασσας, εκεί που η γεωγραφία και η ιστορία συναντιούνται, σχεδιάζεται ένα από τα πιο φιλόδοξα κατασκευαστικά εγχειρήματα της σύγχρονης εποχής. Η Σαουδική Αραβία, στο πλαίσιο του οραματικού σχεδίου «Vision 2030», προωθεί την κατασκευή μιας γιγαντιαίας ζεύξης μήκους 32 χιλιομέτρων. Ο στόχος δεν είναι απλώς τεχνικός αλλά βαθύτατα γεωπολιτικός: η φυσική ένωση δύο ηπείρων, της Ασίας και της Αφρικής, μέσω ενός οδικού και σιδηροδρομικού άξονα που υπόσχεται να αλλάξει τον χάρτη της ευρύτερης περιοχής.
Το έργο, το οποίο έχει λάβει την ανεπίσημη αλλά βαρύγδουπη ονομασία «Γέφυρα του Μωυσή» (ή Γέφυρα του Βασιλιά Σαλμάν), φιλοδοξεί να συνδέσει το Ras Alsheikh Hamid της Σαουδικής Αραβίας με το τουριστικό θέρετρο του Σαρμ ελ Σέιχ στην Αίγυπτο, περνώντας μέσω του στρατηγικής σημασίας νησιού Τιράν. Εάν και εφόσον υλοποιηθεί, θα αποτελέσει την πρώτη απτή, χερσαία σύνδεση μεταξύ των δύο ηπείρων, παρακάμπτοντας την ανάγκη για θαλάσσιες ή αεροπορικές μεταφορές που σήμερα απαιτούν ώρες ή και ημέρες.
Ένα τεχνικό θαύμα με ανυπέρβλητες προκλήσεις
Η κατασκευή δεν αποτελεί απλώς μια ευθεία γραμμή στον χάρτη. Οι μηχανικοί καλούνται να δαμάσουν το στενό του Τιράν, μια περιοχή με εξαιρετικά περίπλοκο υποθαλάσσιο ανάγλυφο. Το βάθος της θάλασσας σε ορισμένα σημεία αγγίζει ή και ξεπερνά τα 300 μέτρα, γεγονός που καθιστά την θεμελίωση πυλώνων μια εξίσωση για λίγους λύτες. Επιπλέον, η περιοχή είναι σεισμογενής, απαιτώντας προδιαγραφές αντοχής που εκτοξεύουν το κόστος και την πολυπλοκότητα του σχεδιασμού.
Το πλάνο περιλαμβάνει έναν συνδυασμό κρεμαστών γεφυρών και υποθαλάσσιων σηράγγων, ώστε να μην διαταραχθεί η ναυσιπλοΐα προς τα λιμάνια της Ιορδανίας και του Ισραήλ στον κόλπο της Άκαμπα. Παράλληλα, περιβαλλοντικές οργανώσεις κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τους ευαίσθητους κοραλλιογενείς υφάλους της Ερυθράς Θάλασσας, ένα οικοσύστημα που αποτελεί πόλο έλξης για εκατομμύρια τουρίστες. Οι κατασκευαστές υπόσχονται «πράσινες» μεθόδους, όμως η ισορροπία μεταξύ ανάπτυξης και προστασίας του περιβάλλοντος παραμένει μια λεπτή γραμμή.
Διαβάστε επίσης
Οικονομία, τουρισμός και το στοίχημα του NEOM
Η οικονομική λογική πίσω από το project των 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων είναι ξεκάθαρη. Η γέφυρα θα λειτουργήσει ως επιταχυντής για το εμπόριο, επιτρέποντας τη μεταφορά αγαθών από τις αγορές του Κόλπου προς την Αφρική και την Ευρώπη με ταχύτητες που το πλοίο δεν μπορεί να ανταγωνιστεί. Εκτιμάται ότι ο χρόνος διέλευσης θα μειωθεί σε μόλις 20-30 λεπτά οδικώς.
Ωστόσο, το μεγάλο «χαρτί» για το Ριάντ είναι η σύνδεση με το NEOM, την υπερ-πόλη του μέλλοντος που χτίζεται στη βορειοδυτική Σαουδική Αραβία. Η γέφυρα θα τροφοδοτήσει το NEOM με εργατικό δυναμικό και υλικά από την Αίγυπτο, ενώ ταυτόχρονα θα ανοίξει τις πύλες για εκατομμύρια προσκυνητές που κατευθύνονται προς τη Μέκκα και τη Μεδίνα, καθώς και για Σαουδάραβες τουρίστες που επιθυμούν να επισκεφθούν το Σινά. Οι προβλέψεις κάνουν λόγο για εκτόξευση των τουριστικών ροών από τις 300.000 στο 1,2 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως.
Γεωπολιτική σκακιέρα
Πέρα από τα μπετά και τα καλώδια, η γέφυρα συμβολίζει τη στενότερη πολιτική προσέγγιση Καΐρου και Ριάντ. Η παραχώρηση των νησιών Τιράν και Σαναφίρ από την Αίγυπτο στη Σαουδική Αραβία τα προηγούμενα έτη ήταν το προαπαιτούμενο βήμα για να ξεκλειδώσει το έργο. Η γέφυρα μετατρέπεται έτσι σε έναν ομφάλιο λώρο που δένει οικονομικά και πολιτικά τις δύο ισχυρότερες δυνάμεις του αραβικού κόσμου, δημιουργώντας έναν νέο άξονα ισχύος στην περιοχή.
Παρόλο που οι ανακοινώσεις έχουν γίνει και τα σχέδια έχουν εγκριθεί επί χάρτου, η υλοποίηση παραμένει ένας μαραθώνιος. Με εκτιμώμενο χρόνο κατασκευής που μπορεί να φτάσει τα 7 με 10 χρόνια, η «Γέφυρα του Μωυσή» δεν είναι ένα έργο που θα δούμε να ολοκληρώνεται αύριο. Είναι, όμως, μια σαφής δήλωση προθέσεων: η Σαουδική Αραβία δεν σχεδιάζει απλώς να απεξαρτηθεί από το πετρέλαιο, αλλά να μετατραπεί στον παγκόσμιο κόμβο logistics που θα ενώνει τρεις ηπείρους.
